Czuwać to żyć w prawdzie

Odchodząc do Ojca, Jezus z troską myśli o swoich uczniach i o tym, co ich czeka po Jego odejściu. Wie, jak bardzo zagrożona jest ich jedność. Zna strategię szatana, który zasiewa w sercach nienawiść, rozbudza egoizm i pychę, a wszystko po to, by dzielić i niszczyć. Dlatego w Wieczerniku zawierza uczniów Ojcu, wołając do Niego: Ojcze Święty, zachowaj ich w Twoim imieniu, które Mi dałeś, aby tak jak My stanowili jedno. A nieco później dodaje: Nie proszę, abyś ich zabrał ze…

0
Read More

Ja za nimi proszę

Jezus jest Dobrym Pasterzem, który życie daje za swoje owce, aby miały życie wieczne. Zaznacza to wyraźnie podczas Ostatniej Wieczerzy, w Modlitwie Arcykapłańskiej: Ojcze, nadeszła godzina. Otocz swego Syna chwałą, aby Syn Ciebie nią otoczył i aby mocą władzy udzielonej Mu przez Ciebie nad każdym człowiekiem dał życie wieczne wszystkim tym, których Mu dałeś. Dziękując Chrystusowi za Jego zbawczą miłość uświadamiamy sobie, że wszyscy mamy w niej udział. Jesteśmy odpowiedzialni za siebie nawzajem. Mamy troszczyć się wzajemnie o nasze zbawienie.…

0
Read More

Przegrać dla Chrystusa

W życiu chrześcijanina nie liczą się szumne deklaracje, ale konkretne czyny. Przekonali się o tym Apostołowie, którzy w Wieczerniku deklarowali wiarę i miłość do Jezusa, a dzień później wszyscy zwątpili, opuścili Go i pouciekali. Piotr, który najgłośniej zapewniał o swym przywiązaniu do Mistrza, w chwili próby trzykrotnie się Go wyparł. Wydarzenia Wielkiego Piątku pokazują, jak słaba i ułomna była wiara uczniów. Ograniczona egoistycznymi ambicjami i oczekiwaniami, załamała się w obliczu porażki, jaką w ich mniemaniu poniósł Jezus. Spotkania ze Zmartwychwstałym…

0
Read More

Odszedł, a jednak pozostał

Przedziwny paradoks. Jezus powrócił do Ojca, a jednocześnie zapewnił uczniów, że z nimi pozostaje. Uczniowie nie będą już oglądać Jezusa w jego człowieczeństwie. Wiara jednak pozwoli im doświadczać Jego Boskiej obecności. On, który tam przebywa, jest również i z nami; a my, którzy tu jesteśmy, i tam razem z Nim jesteśmy. Chrystus jest w niebie w swoim Bóstwie, mocy i miłości; my nie możemy tam przebywać tak jak On, jednakże możemy tam być naszą miłością, ale w Nim (św. Augustyn).…

0
Read More

W Imię Jezusa

W Liturgii Słowa ostatnich tygodni Kościół czyta kolejne fragmenty Mowy Pożegnalnej Jezusa. Te słowa to Jego duchowy testament. Pan Jezus przygotowuje uczniów na swoje odejście. Rozmawia z nimi, jako swymi przyjaciółmi. Zaznacza to wprost: Już was nie nazywam sługami, (…) ale nazwałem was przyjaciółmi, albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego (J 15, 15). Jezus ukochał swych uczniów do końca, aż po ofiarę z własnego życia na krzyżu i pragnie, by miłość stała się sposobem życia Jego przyjaciół:…

0
Read More

Rozraduje się serce wasze!

Wy będziecie płakać i zawodzić, a świat się będzie weselił. Trudne to słowa. I jeszcze trudniejsza rzeczywistość. Być może niektórzy z nas czytając te słowa, buntują się i pytają, skąd ten sprzeciw wobec Dobrej Nowiny. Dlaczego Bóg nie powstrzyma tej lawiny nienawiści wobec chrześcijan, która w wielu miejscach świata przybiera formę otwartych prześladowań? Odpowiedź na te pytania ukrywa się w dzisiejszym wersecie przed Ewangelią: Chrystus musiał cierpieć i zmartwychwstać,aby wejść do swojej chwały. Poprzez sakrament chrztu świętego zostaliśmy włączeni w…

0
Read More

Nie zostawię was sierotami. Wrócę!

Jezus powiedział do swoich uczniów:«Jeszcze chwila, a nie będziecie Mnie widzieć, i znowu chwila, a ujrzycie Mnie». Te zagadkowe słowa Jezusa zapowiadają Jego mękę, śmierć i zmartwychwstanie. Jezus umrze. Uczniowie utracą Go, ale po trzech dniach ujrzą Go zmartwychwstałego. Można jednak to proroctwo zrozumieć szerzej. W życiu każdego z nas są momenty trudnych doświadczeń, cierpienia, osamotnienia. Święty Jan od Krzyża nazywa to doświadczenie ciemną nocą duszy. Jezus wydaje się wówczas bardzo odległy, jakby nieobecny. Pozostaje jedynie wiara, która pozwala odnaleźć…

0
Read More

Naszą radością Chrystus zmartwychwstały!

Clive Staples Lewis pisał w książce Listy starego diabła do młodego: Najwcześniejsi wyznawcy nawracali się przez jedyny fakt historyczny (Zmartwychwstanie) i przez jedyną prawdę teologiczną (Odkupienie), skierowaną przeciwko grzechowi. Taki właśnie był najstarszy kerygmat. Apostołowie głosili Chrystusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego jako Odkupiciela, który wziął na siebie nasze grzechy, by zadać śmiertelny cios szatanowi. Dlatego logiczną konsekwencją przyjęcia Chrystusa jest porzucenie grzechu i nawrócenie. Nie jest przypadkiem, że sakrament pokuty i pojednania został przez Niego ustanowiony właśnie w dniu zmartwychwstania. W…

0
Read More

Duch, który uwalnia z kajdan

Dzisiejsza liturgia ukazuje Ducha Świętego, który uwalnia z kajdan niewoli. Słyszymy o uwięzieniu Pawła i Sylasa i o tym, jak podczas modlitwy hymnami opadają z nich kajdany. A Pan Jezus zapowiada Ducha Parakleta, który przekona świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie. Duch Święty pozwala nam poznać prawdę o tym, jak wielkim nieszczęściem jest grzech, przemawia w sumieniu, skłaniając do nawrócenia, ale przede wszystkim ukazuje zbawczą miłość Chrystusa, który swoją śmiercią pokonał grzech i jego sprawcę, szatana. Tak więc…

0
Read More

Paraklet, Duch Prawdy

Chrystus obiecuje swym uczniom Ducha Świętego. To najbardziej tajemnicza, a może po prostu najmniej znana Osoba Trójcy Świętej. A przecież to On uzdalnia nas do wyznawania wiary w Chrystusa i do dawania świadectwa o Jego zbawczej miłości. Chcąc lepiej poznać Ducha Świętego, warto zwrócić uwagę na imiona, jakimi określa Go Jezus. Słyszymy, jak mówi do swych uczniów: Gdy przyjdzie Paraklet, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi, On zaświadczy o Mnie. Chrystus zapowiada swoim uczniom…

0
Read More